Belijdenis naar de Marokkaanse Gemeenschap

Onderstaande belijdenis werd in september 2009 aangeboden aan het bestuur van de Islamitische Vereniging Kanaleneiland, Attleeplantsoen 37, Utrecht. Als u wilt, mag u dit ondertekenen door een reactie te plaatsen.

“Met Stichting de Hand vormen wij een groep mensen die in navolging van Jezus, ‘Isa Masih, zijn liefde wil delen op Kanaleneiland. Wij doen dat op persoonlijke titel, dus niet namens een bepaalde organisatie of kerk. Bij onze activiteiten op Kanaleneiland worden wij geconfronteerd met de nood van Marokkaanse gezinnen door gebroken relaties, werkloosheid en geldgebrek en met hun machteloosheid om iets aan de situatie te veranderen, ondanks alle voorzieningen die er in Nederland en de stad Utrecht zijn.

In de jaren 60 en 70 zijn mannen uit Marokko (en Turkije) in Nederland verwelkomd als goede arbeiders, die hard werkten. De verwachting was, dat ze na verloop van tijd zouden terugkeren naar hun vaderland. Maar dat gebeurde niet; ze haalden hun vrouwen naar Nederland en vestigden zich hier definitief en kregen kinderen.

In de jaren daarna heeft Nederland hen aan hun lot overgelaten en in tijden van toenemende werkloosheid de lasten op hen afgeschoven. Zíj werden ontslagen. Men is steeds negatiever over hen gaan denken en spreken. Tegenwoordig merken Marokkaanse jongeren vaak dat ze bij voorbaat worden uitgesloten als ze solliciteren naar een baan. Velen geven de moed op omdat men het gevoel heeft dat Nederland hen niet moet.

Ook wij hebben ons schuldig gemaakt aan negatief denken en spreken, maar inmiddels zijn wij van gedachten veranderd. Het is onze overtuiging dat het negatieve spreken over mensen van Marokkaanse afkomst voor hen niet werkt als een zegen, maar eerder als een vloek. Dat is niet wat Jezus ons geleerd heeft. Hij heeft ons geroepen om te zegenen.

Wij erkennen dat we zelf, als kerk, als stad en als land ons schuldig hebben gemaakt aan negatief denken en spreken over onze Marokkaanse medeburgers. We erkennen dat onze maatschappij hen uitsluit van de welvaart die wij voor onszelf willen houden. Wij zijn schuldig tegenover u – de Marokkaanse gemeenschap-  en tegenover God, onze Schepper.

Daarom vragen wij u: vergeef ons.

Het is ons verlangen dat door deze belijdenis Gods goede gaven volop zullen stromen naar de wijk Kananleneiland.

Stichting de Hand,

Ron Becker, voorzitter /  Peter Jansen, secretaris / Albert Frans Welmers, penningmeester

Met instemming van:

Alex & Mirjam van Pelt
Bastiaan Manschot

Dirk Jan Horjus

Gerrit Koop

Henk Bouma

Henk IJmker

Kim Jansen

5 Comments

  1. Ronald says:

    Een heel goed en bijzonder initiatief en een eerlijke schuldverklaring! Klasse!

  2. Derk says:

    Al jaren geleden stond een een erkenning van de schuld en vraag om vergeving, van ons Nederlanders aan de moslims van Utrecht mij al voor ogen. Heel goed! Of zoals Anne van der Bijl zei: I Surely Love All Muslims. Of: Verklaar moslims de vrede (Christine A. Mallouhi)

  3. Bep says:

    helemaal mee eens, heel goed! Laten we blijven contact houden met onze moslim buren vanuit de liefde van Isa alMasih! en voor hen bidden, vooral in deze Ramadan tijd.

  4. Bram Neerhof says:

    Heren,

    Mooi initiatief dit, hartgrondig mee eens. Wordt inderdaad tijd dat we als kerk de hand in eigen boezem steken. Mooi contrast met andere geluiden, ook uit de kerk

  5. Harry says:

    Kijk, dit is nu zo’n voorbeeld van Christelijke naastenliefde en vergeving waar de gemiddelde Marokkaan van in de lach schiet en denkt dat die christenen dus echt onnozel zijn. En het moet me van het hart, jullie zijn het ook. Er is geen groep in dit land meer gepamperd, gesubsidieerd en uit de wind gehouden dan Marokkanen. Dus doe me een lol dat zij nu slachtoffer van onze maatschappij zijn. Je kunt hier als Marokkaan zelfs burgemeester worden of tweede kamerlid. Criminaliteit, het niet spreken van de taal etc. etc. is een keus. Je eigen keus en daar heeft de gemiddelde Nederlander part noch deel aan en God al helemaal niet!